جانب داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[نِ تَ] (مص مرکب)رابطه داشتن. پیوند داشتن. مربوط بودن :
نسیم صبح را گفتم تو با او جانبی داری
کز آنجانب که او باشد صبا عنبرفشان آید.
سعدی.
رجوع به جانب شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر