جانب دار

«لغت نامه دهخدا»

[نِ] (نف مرکب) حمایت کننده. امدادکننده. اعانت کننده. (از بهار عجم). طرفدار. مددکار. دستگیر. یاور. وکیل. حامی. (ناظم الاطباء) :
جانب خود را فروباید گذاشت
هر کرا دیدیم جانب دار تست.
طالب آملی (از بهار عجم).