جان فرستادن

«لغت نامه دهخدا»

[فِ رِ دَ] (مص مرکب)جان هدیه کردن. جان را فدا کردن :
یک وام لبت نداده باشم
آنگه که هزار جان فرستیم.خاقانی.
بسوی آن پری قاصد نهان خواهم فرستادن
صبا بسیار رفت این بار جان خواهم فرستادن.
کاتبی نیشابوری (از ارمغان آصفی).