جان گدازی

«لغت نامه دهخدا»

[گُ] (حامص مرکب) عمل جانگداز. روح گدازی :
شمع ارچه بگریه جانگدازی میکرد
گریه زده خندهء مجازی میکرد.سعدی.
رجوع به جانگداز شود.