جبجب

«لغت نامه دهخدا»

[جُ جُ] (اِخ) آبی است نزدیک مدینه. (منتهی الارب). آب معروفی است در نواحی یمامه. (معجم البلدان) (مراصدالاطلاع):
فانی له سلمی اذا حل و انتوی
بحلوان و احتلت بمزج و جیجب.
الاحوص (از معجم البلدان).
یا دار سلمی بدیار یثرب
بجبجب و عن یمین جبجب.
الراجز (از معجم البلدان).