جبین بر خاک نهادن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ بَ نِ / نَ دَ](مص مرکب) روی بر خاک مالیدن. کنایه از سجده کردن و تواضع و فروتنی و خشوع :
جان خاقانی چو خاک است ای عجب
تا نهد بر خاک درگاهت جبین.خاقانی.
خون فرزندان عم مصطفی شد ریخته
هم بر آن خاکی که سلطانان نهادندی جبین.
سعدی.