جرعه چشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ چَ دَ] (مص مرکب) آشام چشیدن :
لاجرم درآن ظلمت از ظلم آن سیه دلان
سالم مانده جرعه ای از آب حیات چشید.
عالی شیرازی (از ارمغان آصفی).