چارهء بیچارگان

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ یِ رَ / رِ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) پناه درماندگان. که بیچارگان از او یاری جویند :
چارهء بیچارگان کشور توران توئی
کار این بیچاره ساز ای چارهء بیچارگان.
سوزنی.
|| ای چارهء بیچارگان؛ یعنی ای خدای متعال. خطاب به خداوند و باریتعالی.
یار شو ای مونس غمخوارگان
چاره کن ای چارهء بیچارگان.
نظامی (مخزن الاسرار ص 11).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر