«لغت نامه دهخدا»
[رَ / رِ یِ رَ / رِ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) پناه درماندگان. که بیچارگان از او یاری جویند : چارهء بیچارگان کشور توران توئی کار این بیچاره ساز ای چارهء بیچارگان. سوزنی. || ای چارهء بیچارگان؛ یعنی ای خدای متعال. خطاب به خداوند و باریتعالی. یار شو ای مونس غمخوارگان چاره کن ای چارهء بیچارگان. نظامی (مخزن الاسرار ص 11).