چاره پذیر

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ پَ] (نف مرکب)چاره بردار. علاج پذیر. خوب شدنی. قابل علاج. چاره پذیرنده. و رجوع به چاره بردار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر