«لغت نامه دهخدا»
[چِ رَ / رِ] (نف مرکب) که رخساره شوید. شستشودهندهء صورت. || محوکنندهء صورت. زایل کنندهء رخسار. - چهره شوی حیات؛ محوکنندهء آثار زندگانی : مرگ است چهره شوی حیات تو همچو می می بر کف است چهره پر از چین چه مانده ای. خاقانی.