«لغت نامه دهخدا»
[چِ رَ / رِ طَ] (نف مرکب)چهره آرا. زینت و زیوردهندهء رخسار : نوعروسی نبود در تتق خاطر من که نه از زیور مدح تو بود چهره طراز. عرفی (از آنندراج). || مصور. صورتگر. نقاش. (ناظم الاطباء). || دلفریب. دلربا. پسندیده و دلخواه.