«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (حامص مرکب)حلال بائی طلبیدن. از حلال با، مخفف حلال باد و حلال باشد و یاء نسبت که چون آخر کلمه الف است یعنی آخر حلال با بجا «ی»، «ئی» آورده است. (یادداشت مرحوم دهخدا).