«لغت نامه دهخدا»
[حَ دَ / دِ] (حامص مرکب)حلال زاده بودن. پاکی نسل. پاکی نسب. || درست کرداری. راست کرداری. بی مکر و حیله بودن : کاین جامه حلالی است درپوش با من بحلال زادگی کوش.نظامی.