حلال زادگی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ دَ / دِ] (حامص مرکب)حلال زاده بودن. پاکی نسل. پاکی نسب. || درست کرداری. راست کرداری. بی مکر و حیله بودن :
کاین جامه حلالی است درپوش
با من بحلال زادگی کوش.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر