خرگهی

«لغت نامه دهخدا»

رجوع شود رجوع به خرگاهی شود || پردگی « خرگاه » و « خرگه » [خَ گَ] (ص نسبی) منسوب به خرگاه و خرگه بهمهء معانی (یادداشت مؤلف) : نگار خرگهی بت روی چینی سهی سرو چمن بانوی چینینظامی چو خسرو دید ماه خرگهی را چمن کرد از دل آن سرو سهی رانظامی سماع خرگهی در خرگه شاه ندیمی چند موزون طبع و دلخواهنظامی پیر آمد و زآنچه کرد بنیاد با آن بت خرگهی خبر دادنظامی چه ناله ها که رسید از دلم بخرمن ماه چو یاد عارض آن ماه خرگهی آوردحافظ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر