خروهک

«لغت نامه دهخدا»

[خُ هَ] (اِ) بُسَّد مرجان (برهان قاطع) مرجان نوشته اند همانا رعایت سرخی تاج خروه را کرده اند و آنرا خروهک نیز گویند و خروه بمعنی خروس است چنانکه گذشت، مرجان عربی است( 1) (از انجمن آرای ناصری): و جنس (من البسد) یسمی خروهک 1) - در حاشیهء برهان قاطع چ معین آمده است: ) (192 - و هو تشبیه لاصل البسد بقلنسوه الدیک (از الجماهر بیرونی صص 191 پسوند شباهت رجوع به حاشیهء کلمهء خروه در برهان قاطع چ معین شود « ک» بمعنی خروس و « خروه » خروهک مرکب است از.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر