اشهلی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ هَ] (اِخ) نسبتی است به بنی عبدالاشهل از انصار که گروه بسیار از آنان اسلام آوردند از آنجمله اسیدبن حُضَیربن سماک بن عبیدبن رافع بن امرؤالقیس بن زیدبن عبدالاشهل اشهلی بود که وی را در زمرهء اهل مدینه بشمار آورده و کنیهء او را ابویحیی و ابوعتیق و ابوحضیر به اختلاف روایات نقل کرده اند. وی از انصار بود و در زمان خلافت عمر (رض) در سال 20 ه . ق. درگذشت. اشهلی در عقبه حضور داشت و عمر بر او نماز خواند و در بقیع دفن شد. ابوحاتم بدینسان نام وی را در کتاب الثقات فی الصحابه آورده است. (از انساب سمعانی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر