افسانه شنیدن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ شَ دَ] (مص مرکب) افسانه گوش دادن. بقصه و داستان گوش دادن :
ز من باید شنید افسانهء عشق
که خوردم از ازل پیمانهء عشق.
باقر کاشی (از ارمغان آصفی).