الکل آمیلیک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کُ] (ترکیب وصفی)(1)از اقسام الکل. این الکل دارای هشت ایزومر است که مهمترین آنها بدین قرار است: 1 - الکل ایزوآمیلیک که به حالت آزاد به شکل اترسل در اسانس بابونه و همچنین در قسمت اعظم فوزل الکل سیب زمینی در مجاورت aمتیل بوتانل چپ یافت میشود، بویی نامطبوع دارد که تولید سرفه میکند. 2 - الکل آمیلیک آکتیف(2) که در مجاورت الکل ایزوآمیلیک یافته میشود. 3 - الکل آمیلیک نوع سوم که در میان الکلهای آمیلیک از همه مهمتر است و مصرف دارویی نیز دارد، مایعی است با بوی کافور و دارای خاصیت خواب آوری است. و رجوع به شیمی مختصر آلی پریمن ص209 و 210 شود.
(1) - Amylique.
(2) - Actif.