باده خانه

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دِ نَ / نِ] (اِ مرکب)می خانه. میکده :
عقل اگر در میانه کشته شود
دیت از باده خانه بستانیم.
خاقانی (از آنندراج).
ما هم بباده همدم خاقانییم و بس
کو راه باده خانه که جویای باده ایم.خاقانی.