«لغت نامه دهخدا»
[دَ / دِ یَ / یِ] (اِ مرکب) چیزی در اندرون ماهی چون بادکنک ساخته و مهیاکرده برای بازی اطفال، و باده خایه را مردم گیلان خورند. بادخایه. کیسهء هوائی. رجوع به بادخایه (معنی دوم) شود.