«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) نام قبائلی از بنی حام که بین نیل و دریای احمر و قاهره و حدود سودان زندگی میکنند. (از اعلام المنجد). و رجوع به بجه و بجاو و بجاوی شود.