بلهصه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ هَ صَ] (ع مص) از بیم دویدن و شتابی کردن. (منتهی الارب). گریختن و دویدن از بیم و شتافتن. (از ذیل اقرب الموارد از تاج). بلاصه. و رجوع به بلاصه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر