«لغت نامه دهخدا»
[بَ زَ] (نف مرکب) آنکه کاسه و بشقاب را پیوند دهد. (فرهنگ فارسی معین). کسی که کارش بند زدن است. کاسه بند. شعاب. بَش زن (در تداول اهالی خراسان).