بیدادکیش

«لغت نامه دهخدا»

(ص مرکب) بیدادپیشه. ظلم کننده و ستم کننده. (ناظم الاطباء) :
نشد باورش کآن دو بیدادکیش
کنند این خطا با خداوند خویش.نظامی.