بیس بال

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (انگلیسی، اِ)(1) نام بازیی است که با یک چوبدست و توپ مخصوص روی چمن انجام دهند و یکی از بازیهای ملی کشور ایالات متحدهء امریکا است که در 1865 م. تنظیم گردید و در بعضی کشورهای دیگر نیز رایج است و میتوان آن را نوعی چوگان بازی شمرد و بین دو گروه 9 نفری انجام میگیرد و در اصل مأخوذ از بازیهای انگلیسی است. (دائره المعارف فارسی).
(1) - Base-ball.