«لغت نامه دهخدا»
[بَ / بِ دَ / دِ] (ن مف / نف) (از مصدر بیهودن) جامه ای را گویند که نزدیک بسوختن رسیده باشد. (آنندراج) (برهان). جامهء نیم سوخته که بهیچ کار نیاید. برهوده. (شرفنامهء منیری). رجوع به بیهده و برهوده شود.