«لغت نامه دهخدا»
[تُ / تَ کُ] (نف مرکب) بمعنی آدمی با نیروی توانا بکار که هرچه بخواهد کند، تواند و بر آن قادر باشد و ترجمهء فاعل مختار است به پارسی، زیرا که توانا بمعنی قادر و ناتوان عاجز است. (انجمن آرا) (آنندراج). || از صفات خدای تعالی زیرا که دهندهء قوت و قدرت و توانائی است. (ناظم الاطباء). رجوع به توان شود.