تیرساز

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب) تیرگر. (آنندراج). کسی که تیر می سازد. (ناظم الاطباء). سازندهء تیر. نابل. نبال :
چو کوتاهیی بیند از تیرساز
کند در زدن همچو رمحش دراز.
ملاطغرا (از آنندراج).