تیره بصر

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ بَ صَ] (ص مرکب) کور. نابینا. تیره بین. تیره چشم :
در فراق تو از آن سوخته تر باد پدر
بی چراغ رخ تو تیره بصر باد پدر.خاقانی.
رجوع به تیره بین و تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.