تیغ زنان

«لغت نامه دهخدا»

[زَ] (ق مرکب) در حالت تیغ زدن. در حال جنگ و ستیز با شمشیر. || در حال شعاع افکندن. در حالت پرتوافشانی :
من شده فارغ که ز راه سحر
تیغ زنان صبح درآمد ز در(1).نظامی.
(1) - ن ل: درآمد بسر.