«لغت نامه دهخدا»
[مُ] (اِ) مسطار. مصطار. شرابی که از غایت قوت خورنده را به زمین اندازد. (انجمن آرا) (آنندراج). خمر نارسیده. (مخزن الادویه). شراب تازه و ترش. (ناظم الاطباء).