«لغت نامه دهخدا»
[مُ] (ع ص، اِ) نعت مفعولی و اسم مکان و زمان از استیاف. رجوع به استیاف شود. || جای بوئیدن و بینی. (منتهی الارب). موضع اشتمام. (اقرب الموارد).