«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَءْ نِ فَ] (ع ص) مؤنث مستأنف. نعت فاعلی از مصدر استیناف. از سر نو گیرنده و آغازکننده. (غیاث) (آنندراج).... رجوع به مستأنف و استیناف شود. || رام و آهسته. || به یکسو استاده شونده. || مجازاً به معنی جدا و علی حده. (غیاث) (آنندراج).