«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ بِل ل] (ع ص) نعت فاعلی از استبلال. به شده از بیماری و نیکوحال شده بعد سختی و لاغری. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استبلال شود.
