«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ شِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استحشاف: انف مستحشف؛ بینی که نرمهء آن نجنبد. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به استحشاف شود.
