جان دوست

«لغت نامه دهخدا»

(ص مرکب) دوستدار جان. آنکه جان خود را عزیز میدارد :
من که جان دوستم نه جانان دوست
با تو از عیبه برگشادم پوست.
نظامی (هفت پیکر).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر