جای بر کسی تنگ کردن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ کَ تَ کَ دَ] (مص مرکب) به تنگ گرفتن او را از روی غلبه. (آنندراج) (بهار عجم). مقابل جای واکردن. (بهار عجم) (آنندراج). سخت فشردن آنکس را. (ناظم الاطباء) :
در انجمن جمال رویت
بگرفته بر آفتاب جا را.عرفی (از آنندراج).
رجوع به جای بر کسی تنگ بودن شود.