جبین بر خاک مالیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ بَ دَ](مص مرکب) کنایه از اطاعت و فرمانبرداری کردن. تسلیم شدن :
شاهنشه گیتی تو باش و درخور شاهنشهی
تا هر امیری پیش تو بر خاک ره مالد جبین.
فرخی.