جرعه جستن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ جُ تَ] (مص مرکب) یک شربت آب یا شراب خواستن :
نگویم که می مایهء زندگی
از او جرعه جو خضر پایندگی.
ظهوری ترشیزی (از ارمغان آصفی).