«لغت نامه دهخدا»
[کَ / کِ دَ] (مص مرکب)تحمل ظلم کردن. ستم کشیدن : کمینه پایهء من شاعری است خود بنگر که چند گونه کشیدم ز دست او بیداد. ظهیرالدین فاریابی.