«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَءْ ذِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استیذان. دستوری خواهنده. (منتهی الارب). اذن خواهنده. (اقرب الموارد). رجوع به استئذان و استیذان شود.
