مستحدثه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ دَ ثَ] (ع ص) مؤنث مستحدث. نوآورده. نوآمده : این رسم از جمله رسمهای مستحدثه است. (تاریخ قم ص166). رجوع به مستحدث و استحداث شود.