«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ سِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استحسان. نیکوشمرنده. (اقرب الموارد). نیک پندارنده. (غیاث) (آنندراج). رجوع به استحسان شود.
