مشکین حجاب

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ حِ] (اِ مرکب)حجاب سیاه. روی پوشی تیره و سیاه چون مشک :
مه با جمال روی تو مشکین شده در کوی تو
شب با خیال موی تو مشکین حجاب انداخته.
خاقانی (دیوان چ سجادی ص661).
و رجوع به مشک و مشکین و ترکیبهای آن شود.