مشکین ختامه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ خِ مَ / مِ] (ص مرکب) کنایه از شرابی که در آخر بوی مشک دهد. (انجمن آرا). و رجوع به مادهء قبل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر