مشکین خط

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ خَ] (ص مرکب)مشکین کلاله. و مشکین کمند از اسماء معشوق است. (بهار عجم) (آنندراج). که خط او چون مشک باشد به رنگ و بوی :
هیچ شک می نکنم کآهوی مشکین تتار
شرم دارد ز تو مشکین خط آهوگردن.سعدی.
|| (اِ مرکب) خط سیاهی که تازه در رخ معشوق دمیده باشد. (ناظم الاطباء). و رجوع به مشکین و ترکیبهای آن شود.