جبین افشاندن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ اَ دَ] (مص مرکب)کنایه از پیشانی بر خاک مالیدن :
آنکه در راه تو دل بازد و دین افشاند
آستانت چو برد نام جبین افشاند.
طالب آملی (از بهار عجم) (از آنندراج) (از ارمغان آصفی).