«لغت نامه دهخدا»
[جُ عَ / عِ بَ دَ] (مص مرکب) جرعه دادن : من ندانم کز لب لعل تو یابم کام خویش خوشدلم گر جرعه ای بخشی مرا از کام خویش فغانی شیرازی (از ارمغان آصفی).