بیسان

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِخ) موضعی است به یمامه بین بصره و واسط و آن را میسان نیز گویند. (از مراصدالاطلاع) (از منتهی الارب). رجوع به مرآت البلدان ج 1 ص336، کامل ابن اثیر ج 2 ص211، تاریخ سیستان ص73، مجمل التواریخ ص 272 و معرب جوالیقی و العقد الفرید ج 7 ص284 شود.