«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَءْ دِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استیداب. متأدّب. ادب آموزنده. (منتهی الارب). آنکه ادب می آموزد. فراگیرندهء ادب. رجوع به استئداب و استیداب شود.
